Поиск

1989 թվին Մոսկվան տեղեր ավելացրեց բարձր միավորներով դուրս մնացած Հայաստանի դիմորդների համար



Հայաստանի կրթության համակարգում թավշյա իշխանությունների շրջանում իրականացվող փոփոխությունները ոչ միայն բարեփոխում համարելը աբսուրդ է, ծիծաղելի, այն, ինչ արվում է այսօր, այս ոլորտում, եթե անմեղսունակների գործ չէ, ապա՝ հեռահար չար նպատակներ հետապնդող է:

Այլ կերպ դժվար է բնորոշել այն սոդոմ-գոմորը, որ այսօր ստեղծել են այս բնագավառի պատասխանատուները՝ ընդունելության քննությունների համատեքստում: Ի դեպ, այսօրվա նման իրավիճակ ունեցել ենք մեկ էլ 1989-ին, երբ ըստ էության, Հայաստանում երկիշխանություն էր, հինգ րոպե պակաս՝ ԽՍՀՄ փլուզումից: Այդ ժամանակ բարձր գնահատականներով դիմորդները դուրս էին մնում բուհից և միայն օրեր տևած բողոքի նստացույցերի միջոցով կարողացան հասնել նրան, որ բուհերում լրացուցիչ տեղեր ավելացվեցին: Այն ժամանակ՝ Մոսկվայից:

Հիմա, ո՞րն է կրթության բարեփոխումը, եթե բարձր, ասենք՝ 18.75 միավոր հավաքած դիմորդը պիտի չկարողանա բուհում սովորել, իսկ այ, 7.5- 8 միավոր մի կերպ հավաքողը՝ սովորի: Ա՞յս կերպ ենք մենք բարեփոխվում: Ի վերջո, ի՞նչ ասել է առաջին հայտի գերակայություն: Այդ ինչ լարախաղացություն է: Եթե քննությունը, գիտելիքը կարևորվում էր, պիտի հավուր պատշաճի, այլ ոչ թե՝ մեկ քննությամբ ընդունելություն կազմակերպվեր: Թե՞ դա է ԿԳՄՍ բարեփոխումը ընդունելության քննությունների բնագծում: ԿԳՄՍ-ն դե՞մ է, որ բուհերը համալրվեն բարձր պատրաստվածություն ունեցողներով, մանավանդ, այդ դիմորդներից շատերը հաստատ, նախընտրելի մի քանի մասնագիտություններ ունեն:

Եթե այս գերատեսչությունն ընդառաջ չգնա բարձր միավորներ հավաքած դիմորդներին, կմնա փաստը, որ տարիներ առաջ Մոսկվան տեղեր իջեցրեց Հայաստանի բարձր միավորներ հավաքած երեխաների համար, իսկ այսօր ՀՀ-ի համար նախապատվությունը գիտելիքահենք կրթությունը չէ: Իսկ բարեփոխումն այն կլիներ, եթե շեմային քննությունները բուհում ընդհանրապես հանվեին: Կես կամ մեկ տարին բավական էր, որ ցորենը ջոկվեր որոմից:

Հեղինակ՝ Մ.Մ.

Աղբյուր` Փաստինֆո

©2020 Լուր ԱյսՕր.